In de tijd dat we ons niet gemotoriseerd verplaatsten , waren er overal weggetjes en paadjes langs akkers en hagen en door bossen. De grond waarover deze routes liepen waren van de gemeente, zodat de gemeenschappelijke waterput voor iedereen bereikbaar was,  zodat men van het ene gehuchtje naar het andere kon lopen, zodat de kinderen op school konden komen zonder dat je over land hoefde te gaan dat jou niet toebehoorde. Wandelen was een noodzaak om ergens te komen,  er zullen weinig mensen zijn geweest die ook nog eens voor hun plezier een wandelingetje gingen maken.

Tijden zijn veranderd. De steeds groter geworden akkers worden met steeds grotere machines bewerkt en haagjes dragen niet bij aan efficiency. Mensen bewegen zich voornamelijk gemotoriseerd en daarvoor zijn geasfalteerde wegen, de oude paden hadden hun functie verloren. Bezit noodzaakt tot onderhoud en onderhoud kost geld, dus heeft de gemeente  Sieuras door de jaren heen nogal wat grond verkocht waarover die oude paden liepen.

Maar weer veranderen de tijden. Er komen steeds meer mensen in de streek die het fijn vinden om te wandelen en in alle rust te kunnen genieten van de natuur om hen heen, de verschillende landschappen, uitzichten, flora en fauna. De beleidsmakers van het departement zijn daar gevoelig voor en ondersteunen gemeentes die wandelpaden in ere willen herstellen.

In  2008  is door de gemeente besloten om van de bron “Fountescut”,  die fors te lijden had gehad door gebrek aan aandacht,  een aangename plek te maken.  “Fountescut”  maakt nu deel uit van een “chemin  de l’interpretation”  ,  een wandeling met een educatief tintje over het leven toen en nu.

Vorig jaar zijn we gestart met een enthousiast groepje mensen om plannen te maken voor nog een rondje Sieuras.  Na diverse tochten door bramenstruiken en over modderige paden , maar met schitterende uitzichten en nog mooiere orchideeën, ontstond een fraaie route.
Vervolgens kwam in eerste instantie het niet te onderschatten administratieve werk. Welke percelen doen we aan en van wie is dat land. Sommige delen van de route zijn van de gemeente maar het merendeel is privébezit, van 7 verschillende  eigenaren.  Zonder toestemming geen wandeling , dus een missie die moest slagen.  Onze burgemeester heeft 6 van de 7 betrokkenen kunnen overtuigen. Doordat er één bezwaren bleef houden, moesten we de route weer aanpassen.  Afgelopen november waren de handtekeningen gezet en in januari is het werkplan goedgekeurd.
Om de kosten van de “aanleg” zoveel mogelijk te beperken wordt het werk gedaan door enthousiaste inwoners.  En het werk vordert gestaag. Inmiddels heeft een enorme hoeveelheid braamstruiken rondom de waterput Picharrot plaatsgemaakt voor een heel liefelijk paadje.
Maar er is nog het nodige te doen. In een van de weilanden die we passeren staan koeien en paarden, dus moeten er “wandelopeningen” worden gemaakt in het schrikdraad, zodat de wandelaar geen hinder van het schrikdraad heeft en de beesten niet naar buiten kunnen.
Het doel is de werkzaamheden begin maart af te ronden en dan kan de stichting die zich bezighoudt met de bewegwijzering aan de gang.

 

 

chambres d'hôtes l'Oustal
09130, Sieuras, Frankrijk | tél. 0033561605646 |